Cowboy

door bartsnel op 12 maart 2016

In een reflex schiet ze overeind uit het water en hapt naar adem. Door de plotselinge beweging schiet de snijdende hoofdpijn van haar achterhoofd naar haar ogen. Ze staat tot haar borst in het water. Koud, ijskoud water. Waar is ze en wat doet ze hier? Ze tast met haar hand over haar achterhoofd, en krimpt ineen van de pijn als ze de wond voelt. Het besef komt snel; ze kan ook nooit lang buiten westen zijn geweest, een paar seconden hooguit. Ze zit onderin de oude waterput. Haar baas, Ivan… ze hadden ruzie en… Hij sloeg haar en schopte haar en duwde haar achterover in de put! Ze spert haar ogen wijd maar ziet niets. Hij zal het deksel op de put hebben gelegd. Het houten deksel dat zij vergeten was toen…
Ze rilt. Buiten is het hoog zomer, maar het water lijkt tegen het vriespunt. Onaangenaam verrast door de stank van grond en dode dingen – bladeren, takken (dieren?) – dringt de ernst van de situatie langzaam tot haar door.
Cowboy was de enige mannelijke nakomeling van Old Shatterhand, de beste fokstier die de familie ooit bezeten had, en boer Ivan had hoge verwachtingen van het dartele stiertje. Ze werd niet voor niets elke keer weer gewaarschuwd als ze met het beest ging ravotten, om eerst te controleren of het hek naar de weg dicht was, en of het deksel op de put lag. Cowboy had de neiging weg te schieten zodra hij de kans schoon zag.
Met beide handen verkent ze de koude, gladde stenen wand van de put, tegen beter weten in op zoek naar iets waaraan ze zich zou kunnen optrekken. In plaats daarvan voelt ze honderden minuscuul kleine pootjes over haar handen lopen en in een reflex doet ze haar armen snel onder water en stapt weg van de wand. Insecten waarschijnlijk, spinnen misschien. Ze wil het liever niet weten. Ze zijn met veel. Ze hoort ze nu overal om zich heen.
Ze was afgeleid geweest. Jelle, de knecht op de boerderij aan de overkant, kwam zijn nieuwe brommer laten zien. Ze geeft niks om brommers maar Jelle vindt ze tof met zijn krullen en zijn lach en dat spleetje tussen zijn voortanden. Ze was alles om zich heen vergeten.
Als ze naar het midden van de put beweegt, voelt ze plotseling iets zwaars tegen haar lichaam duwen. Er drijft iets, maar nog voor ze de kans krijgt zich af te vragen wat het is, hoort ze gerommel boven zich, en gelijk daarna baadt de hele put in een cirkel van fel wit licht als het putdeksel wordt verwijderd. Ze schreeuwt om hulp terwijl ze met haar handen het drijvende object vastpakt. Ze gilt nog harder als ze naar haar handen kijkt, en de dode ogen van Cowboy haar beschuldigend aankijken. Ze weet dat het kalf verdronken is en zet nog één keer aan om op haar allerhardst te gillen als de laadklep van Boer Ivan’s truck de lichtcirkel bedekt en twaalf kuub aarde, zand en puin alle geluid voorgoed dempt.

Stel je voor dat je personage opeens in een put zit. Wat hoort, voelt, ruikt je personage? Wat doet je personage om uit die put te komen?

Plaats een reactie

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: